کد خبر: ۵۰۹۲۸۱
تاریخ انتشار: ۲۴ مهر ۱۳۹۶ - ۰۶:۴۵ 16 October 2017
به گزارش تابناک قم، صدای بلندگوهای دستی دوره گردهای محلی نوستالژی خیلی از قدیمی های ما است. "لحاف دوزی، نان خشکی، نمکی، ضایعاتی" حداقل مواردی بود که از دیرباز دوره گردها محله های مختلف را طی می کردند. سروصداهایی که بعضا ادامه دار و ممتد با تکرار یک جمله خواب صبح گاهی یا چرت قیلوله را بهم می زد.

این روزها اما دامنه فعالیت این دوره گردها به دست فروشی تغییر پیدا کرده، حالا دیگر از شیر مرغ تا جان آدمی زاد را می توان در بساط دوره گردهای خیابانی و کوچه ها پیدا کرد. 

آنچه باعث شده دستفروشان و دوره گردها بیش از پیش به چشم بیایند تصوری است که از سدمعبر آنها، بی نظمی در برخی نقاط شهر، ایجاد ترافیک و... ایجاد می کنند و همین موضوع سبب شد تا در دهه های دور یعنی در سال 1260 برای نخستین بار واژه "دستفروشی" در قانون مطبوعات کشور به تصویب برسد و قانونگذار به آن توجه کند. 

براساس ماده 23 این قانون " دست فروش موظف است از کدخدای محله مجوز لازم را بگیرد و در غیر این صورت مشمول مجازات خواهد شد." به زعم کارشناسان برنامه ریزی شهری ظاهرا این قانون آخرین قانونی است که مجوز و فعالیت دست فروشان را مورد توجه دارد. چرا که تا سال 1334 که قانون شهرداری ها به تصویب رسید دیگر از کلمه دستفروشی اسمی برده نمی شود. 

در نهایت در ماده 55 قانون شهرداری ها دستفروش مزاحمین سد مهبری شناخته می شوند که باید از حضورشان در معابر جلوگیری شود." در واقع با این قانون و قوانین بعدی که در سال 1345 نیز به تصویب می رسد به ماموران شهرداری این اجازه داده می شود تا با هر گونه سد معبری از جمله دست فروشی مقابه کنند و برای مقابله با آن نه نیازی به دستور قضایی است و نه ادعای خسارتی پذیرفته می شود.

حالا؛ اما با گذشت سال ها وقتی بارها و بارها خبر درگیری ماموران شهرداری و دستفروشان را می شنویم هنوز نمی توان انکار کرد که حق را به دستفروشی می دهیم که بارها دیده ایم برای مبلغی کم ساعت ها در سرما و گرما تلاش می کند، از طرفی نمی توان مزاحمت های گاه و بیگاه این شغل نه چندان رسمی را نادیده گرفت.

گرچه پدیده دست فروشی قدمتش به پیدایش شهرها می رسد و همواره در شهرها وجود داشته است که گاهی به آن با ترحم نگاه می شود و گاهی با نگاه مزاحم. 

توسعه شهر و رشد دست فروشها و عدم انطباق رفتار آنها با قواعد شهرنشینی، به جایی رسیده است که امروزه در بخش مدیریت شهری، بیشتر به آنها به صورت مزاحم نگریسته می شود تا ترحم. 

دست فروش مجرم نیست

ابوالفضل معرفی براین باور است که دست فروشی تنها یک تخلف شهری است و فرد دست فروش مجرم نیست چرا که آن دسته از رفتارهایی «جرم» تلقی می شود که در قانون برای آن «مجازات» تعیین شده باشد.

به اعتقاد این کارشناس ارشد مدیریت و برنامه ریزی شهری، این فریادها و صداهای دستفروشان تنها التیامی است بر دردهای فراوان جامعه که این روزها افراد زیادی از کودک خردسال تا زنان سرپرست خانوار را شامل می شود. فرد دستفروش و دوره گرد ناچار به روی آوردن به این گونه مشاغلی است که نه خدمات درمانی و رفاهی بازنشستگی دارد و نه از طرف انجمنی قانونی و خاص حمایت می شود.

وی با اشاره به سکوت مدیران شهری به موضوع دستفروشی اما اقدامات ضربتی و کوتاه مدت آن  ها برای پنهان کردن این پدیده شهری را مورد انتقاد قرار می دهد و می گوید: وقتی می توانیم برای برخورد با پدیده دستفروشی به نتیجه برسیم که به جای پنهان کردن آن ابتدا آن را بپذیریم و باور کنیم، آن وقت می توان برای آن چاره ای اساسی یافت.

معرفی، دستفروشی را از راه های اقتصادی سالم اما غیررسمی شهرها می داند و ادامه می دهد: دستفروشان، سرپرست خانوار خود هستند و از این راه تامین مایحتاج خانوار خود را عهده دارند و در واقع بخشی از اشتغال شهر را شامل می شوند، همچنین بخشی از خانواده های کم درآمد از طریق اجناس دستفروش ها به کالای ارزانتر دست پیدا می کند که این موضوع خود عدالت توزیعی را به همراه دارد.

کارشناس ارشد مدیریت و برنامه ریزی شهری می افزاید: با وجود مزایایی که در نگاه و ارزیابی علمی و منطقی از وضعیت دستفروش ها به دست می آید باید به راهکاری درست برای ساماندهی رسید نه برخورد قهری. در این راستا تشکیل اتحادیه برای دستفروشان و ساماندهی آن ها ذیل آن امری ضروری است. 

وی تشکیل اتحادیه برای دستفروشان را راهی برای صدور مجوز قانونی کسب و کار آن ها می داند و می گوید: در این صورت دستفروشان بدون ترس و نگرانی از ضبط و آسیب اجناس خود امرار معاش خود را دارند و از دیگر سو بسیاری از مشکلات آن ها به صورت قانونی پیگیری می شود.

تشکیل اتحادیه برای دستفروشان

معرفی تشکیل اتحادیه برای دستفروشان را امری اجتناب ناپذیر می داند و خاطرنشان می کند: در این صورت خود دستفروشان برای رفع مشکلاتشان پیشقدم می شوند که نتیجه آن چیزی نیست جز مشارکت حداکثری برای رفع یک مشکلی که سالیان سال است گره کوری برای مسئولان بوده است.

بنظر می رسد آنچه تاکنون مانع رسیدن به راه حل عملی برای رسیدگی به وضع دستفروشان شده نبود نگاه نو و پرداختن به ایده هایی غیر از برخوردهای قهرآمیز است.

رویکردی که می تواند بخشی از درد جامعه که از قضا شهروندان همین شهر هم هستند و از بد یا خوب روزگار اموراتشان با دستفروشی می گذرد، تسکین پیدا کند. 

نگاه نو به مقوله دستفروشی همان حلقه مفقوده ای است که دهه ها امری مثل دستفروشی را به معضلی جدی تبدیل کرده است، حقیقت این است که " چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید..."

گزارش: زینب حیدری


برای پیوستن به کانال رسمی تابناک قم در تلگرام میتوانید از لینک های زیر استفاده نمایید:

https://telegram.me/www_tabnakqom_ir

https://telegram.me/joinchat/AAAAAEBGvgGdXHQWdwFDDA


منبع: تابناک
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار